EPILOOG

De realiteit van de meeste voormalige slaven na de Burgeroorlog in de VS maakte het niet verrassend dat er in de blues een ruime dosis treurigheid voorkomt. Het ging en gaat nog steeds vaak over verdriet, een verloren liefde, zelfs een lekkend dak en alle andere vormen van narigheid en zorgen. Maar de blues kan ook sociale thema's behandelen, over seks gaan, en is vaak doorspekt met humor of (vooral) beeldspraken.

In onderstaande animatie staan een 5-tal citaten over de blues (wijzigt elke 12 seconden), uit de mond van Leonard Geoffrey Feather (13 september 1914 - 22 september 1994), een in Groot-Brittannië geboren jazzpianist, componist en producer, die vooral bekend was om zijn muziekjournalistiek en andere geschriften.

Elders op deze website (zie pag. 7: Geografie van de blues, rubriek Modern blues) kon je al lezen dat na een dipje in de midden- en eindzeventiger jaren er een hernieuwde belangstelling bestaat voor de blues. Zeker bij een bepaald deel van de Afro-Amerikaanse bevolking, met name rond Jackson (Mississippi) en andere diepe zuidelijke regio's van de VS. Vaak aangeduid als "soulblues" of "southern soul", werd de bluesmuziek in het hart van deze beweging nieuw leven ingeblazen door het onverwachte succes van twee specifieke opnames op het in Jackson gevestigde Malaco-label. En nu, in de 21ste eeuw, is de blues nog steeds "alive & kicking", ook in Europa, getuige de toename van het aantal organisaties die de blues ondersteunen en de toename van het aantal bluesfestivals en -concerten.

Maar of je de blues tóen beleefde, of nu bij een concert: het gaat erom dat je de doorleefdheid van de zangers en muzikanten voelt, de diepte van hun emoties en de kracht van hun gevoel in zang en gitaarspel. Dat is waar de blues werkelijk over gaat.

Het portret op de achtergrond heet: "Meeting at the crossroads", en is van de hand van Theo Reijnders uit Deurne (NL). (Om de afbeelding te openen in een apart venster, klik HIER)