ONTDEKKING VAN AMERIKA

Columbus was niet de eerste mens die in 1492 voet op Amerikaanse bodem zette. Het waren de voorouders van de indianen die het continent al millennia lang bevolkten. Die werden door de (paleo-)antropologen Paleo-indianen Paleo-indianen zijn de allereerste bewoners, voornamelijk nomadische jager-verzamelaars, van het Amerikaanse continent. Zij trokken tijdens de laatste ijstijd (ongeveer 15.000 tot 12.000 jaar geleden) vanuit Siberië naar Amerika, vermoedelijk via een landbrug bij de huidige Beringstraat.Genetisch onderzoek toont een sterke verwantschap aan tussen deze eerste Amerikanen en volkeren uit Zuid-Siberië. Vondsten tonen aan dat ze zich razendsnel verspreidden over heel Amerika, van de vlaktes in Noord-Amerika tot zeer hoge leefgebieden in het Andesgebergte. genoemd (het woord "indianen" is wèl door Columbus bedacht, zie verderop). De Paleo-indianen hadden Noord-Amerika ongeveer 20.000 jaar geleden vanuit Azië bereikt via de Beringlandbrug en werden daarmee de oudste bewoners van Amerika. Vanuit Alaska verspreidden ze zich tot diep in Zuid-Amerika. Het oudste archeologisch bewijs van bewoning is gevonden op de Chileense site Monte Verde, waar mensen naar schatting 18.500 – 14.500 jaar geleden (16.500 – 12.500 v.Chr.) zouden hebben geleefd.

DE INDIANEN

De oorspronkelijke bewoners van Amerika waren, zoals vermeld, de indianen. Een verzamelnaam van honderden verschillende stammen en taalgroepen, elk met hun eigen cultuur, taal en manier van leven. Een greep daaruit:

Noordoost-Amerika: stammen zoals de Iroquois (inclusief de Mohawk), Huron en Algonquin leefden hier. De Iroquois Confederatie was een van de bekendste en politiek machtigste confederaties.

• Iroquois / Mohawk: Bekend om hun geavanceerde politieke alliantie en landbouw (de 'Drie Zusters': maïs, bonen en pompoen). Zij leefden in langhuizen.
• Huron: Succesvolle handelaren in bont die nauwe banden onderhielden met Franse ontdekkingsreizigers.
• Algonquin: Half-nomadische jagers en vissers die effectief gebruikmaakten van kano's van berkenbast.

Grote Vlaktes: hier leefden nomadische stammen die de bizon gevolgd hebben, zoals de Sioux, Cheyenne, Comanche en Blackfoot.

• Sioux: Iconische krijgers en jagers van de vlaktes, die intensief gebruikmaakten van de tipi voor hun mobiele levensstijl.
• Cheyenne: Bekend om hun sterke militaire genootschappen en ceremoniële tradities zoals de Zonnedans.
• Comanche: Meesterlijke ruiters die na de introductie van het paard een machtig rijk opbouwden in het zuiden van de vlaktes.
• Blackfoot: Een felle confederatie van jagers die de noordelijke graslanden domineerden.

Zuidoost-Amerika: de Cherokee, Chickasaw, Choctaw en Creek waren grote stammen die hier leefden.

• Cherokee: Ontwikkelden een eigen geschreven taal, een grondwet en landbouwgemeenschappen naar Europees model.
• Chickasaw: Stonden bekend als onverschrokken krijgers met een sterk georganiseerde militaire structuur.
• Choctaw: Bekwame landbouwers die later bekendstonden om hun vroege adoptie van geschreven wetten.
• Creek: Leefden in grote, permanente dorpen rondom centrale ceremoniële pleinen.

Zuidwesten: de Pueblo-cultuur was hier prominent aanwezig, met groepen als de Zuni en de Hopi. De Navajo en Apachen leefden in de 16e eeuw in dit gebied.

• Zuni / Hopi (Pueblo): Bouwden indrukwekkende, gelaagde huizen van leem (pueblo's) en stonden bekend om hun verfijnde aardewerk en landbouw in droge gebieden.
• Navajo: Pastoors en wevers die beroemd werden om hun complexe zandschilderingen en zilveren sieraden.
• Apachen: Nomadische jagers en verzamelaars die bekendstonden om hun strategische guerrillatactieken.

Noordwesten: stammen zoals de Salish leefden aan de westkust.

• Salish: Vertrouwden sterk op de oceaan en rivieren voor zalmvangst en stonden bekend om hun houten plankhuizen en kano's.

Mexico en Midden-Amerika: de Azteken en de Maya's. Deze volkeren vormden grote, geavanceerde beschavingen in respectievelijk Centraal-Mexico en Yucatán.

• Azteken: Bouwden het machtige rijk rond de hoofdstad Tenochtitlan, met geavanceerde landbouw (chinampa's) en monumentale piramides.
• Maya's: Blonken uit in astronomie, wiskunde, een complex hiërogliefenschrift en de bouw van monumentale steden in het oerwoud.

De eerste Europeanen die het bestaan van het Noord-Amerikaanse continent ontdekten (rond het jaar 1000 n.Chr.) waren enkele IJslandse Vikingen onder leiding van Leif Eriksson. Ze arriveerden aan de oostkust van Canada, die Eriksson "Vinland" (Newfoundland) noemde. Ze deden een mislukte kolonisatiepoging op Groenland en Newfoundland (bij L'Anse aux Meadows).

Wat later (periode 1007-1009) deed de IJslander Thorfinn Karlsefni opnieuw een poging een kolonie in Noord-Amerika te stichten. Met drie schepen en 160 mensen vestigde hij zich in Newfoundland, maar het eindigde in een fiasco, omdat de indianen de nieuwkomers uit alle macht bevochten. Karlsefni en zijn Vikingen keerden noodgedwongen terug naar IJsland.

Vanaf de ontdekking van Amerika door de Europeanen heeft het land qua inwoneraantal een enorme groei doorgemaakt. De oorzaken daarvan liggen verspreid over een periode van ruim 420 jaar:

1. Kolonisatie Kolonisatie is het proces waarbij een land of volk een ander gebied overneemt en er controle over uitoefent, vaak door het vestigen van eigen bevolking, het exploiteren van natuurlijke hulpbronnen en het opleggen van eigen regels en culturen. Dit proces omvat doorgaans verovering, onteigening van de oorspronkelijke bewoners, en het instellen van politieke en economische structuren ten gunste van de koloniserende macht. (1492-1776)
2. Import van slaven (1526-1808)
3. Immigratiegolf (1820-1920)

Op de volgende pagina's wordt op deze aspecten uitgebreid ingegaan. Maar eerst de vraag: waar komt de naam Amerika vandaan? En wie komt de eer toe als ontdekker van dit land?

OORSPRONG VAN DE NAAM "AMERIKA"

In de geschiedenisboekjes ligt het al heel lang vast dat Christoffel Columbus (Spaans: Cristóbal Colón) de ontdekker van Amerika is. Ontdekkers gaven gebruikelijkerwijs hun naam aan hun ontdekking, maar in dit geval is dat niet gebeurd. De naam Colombia, het Zuid-Amerikaanse land, is dan weer wel ontleend aan de Italiaanse zeevaarder. Maar het was Francisco de Miranda (Caracas, 28 maart 1750 – Cádiz, 14 juli 1816), een Venezolaanse generaal, revolutionair en vrijheidsstrijder die streefde naar onafhankelijkheid en vereniging van de Spaanse koloniën op het Amerikaanse continent. Hij gebruikte de naam van Columbus rond 1800 als een eerbetoon aan hem. Maar hoe zit het dan met Amerika?

OPTIE 1: AMERIGO VESPUCCI

Er bestaan twee theorieën over de afkomst van de naam Amerika. De eerste is Amerigo Vespucci. Hij was, net als Columbus, niet direct een kolonist, maar een ontdekkingsreiziger en tevens een Florentijnse koopman, wereldreiziger en navigator.

Hij studeerde astronomie, kosmografie en geografie en kwam in dienst van de rijke bankiersfamilie De' Medici (of Dei Medici). Dat was behalve een rijke, machtige en invloedrijke bankiersfamilie ook een politieke dynastie. Ze heeft geregeerd van 1434 tot 1734 over Florence en een tijd over het hertogdom Toscane. Ze bezaten onder andere het Palazzo Pitti met de Boboli-tuinen.

Het Palazzo degli Uffizi, kortweg Uffizi, is een palazzo of stadspaleis in de Italiaanse stad Florence en was oorspronkelijk het kantoor- of administratiegebouw van de Florentijnse magistratenfamilie. Nu is er een van de oudste en belangrijkste kunstmusea ter wereld gevestigd: de Galleria degli Uffizi.

Voor deze familie deed Vespucci politieke ervaring op als deelnemend lid van een gezantschap naar Lodewijk XI van Frankrijk en werd hij bankier bij De' Medici. In 1492, het jaar waarin Columbus zijn eerste ontdekkingsreis ondernam, kreeg Vespucci opdracht om voor de bankiersfamilie economische belangen te behartigen in de Zuid-Spaanse stad Sevilla, de belangrijkste stad van Zuid-Spanje op het gebied van cultuur, politiek, economie en kunst.

DE NIEUWE WERELD

In Sevilla kwam Vespucci in aanraking met zeevaarders vanwege de financiële belangen voor het opzetten van grote expedities naar de 'Nieuwe Wereld'. De term Nieuwe Wereld is een historisch begrip dat tijdens het tijdperk van de ontdekkingsreizen (15e en 16e eeuw) door Europeanen werd gebruikt om het Amerikaanse continent en de Caribische eilanden aan te duiden. Het contrasteerde met de 'Oude Wereld', waarmee Europa, Afrika en Azië werden bedoeld. Ook vanwege zijn studie kreeg hij steeds meer interesse in deze ontdekkingsreizen en besloot hij hier zelf aan deel te gaan nemen. Uiteindelijk heeft hij vooral van Zuid-Amerika veel ontdekt en verkend. Later claimde hij de ontdekking van de Nieuwe Wereld, maar dit is nooit gehonoreerd.

Vespucci schreef enkele brieven over de Nieuwe Wereld die hij had ontdekt, waarin hij vol lof sprak over de vruchtbaarheid en schoonheid van het continent. Deze brieven werden in Europa enthousiast onthaald. Ze brachten de Europeanen tot de bevinding dat wat in het westen was ontdekt geen losse eilanden betrof of een deel van Indië, maar een 'Nieuwe Wereld' (deze term is van Vespucci zelf; een van zijn brieven was getiteld "Mundus Novus").

Ze waren voor de Duitse cartograaf Martin Waldseemüller in Saint-Dié-des-Vosges (in de Franse Vogezen) een reden om op zijn kaart Universalis Cosmographiae in 1507 het ontdekte land naar Vespucci te noemen. Dit voorstel vond ingang en op een landkaart van Gerard Mercator Gerardus De Kremer (1512-1594) verlatiniseerde zijn naam tot Gerardus Mercator toen hij in Leuven studeerde. Hij bracht talloze vernieuwingen in de kosmografie en geografie en introduceerde als eerste de term atlas. Hij was graveur (koperplaten), kaartenmaker en een befaamd producent van globes en instrumenten. In 1569 introduceerde hij de eerste hoekgetrouwe cilinderprojectie op een landkaart, bekend onder de naam mercatorprojectie. Een bijzondere eigenschap aan de projectie is de kompasgetrouwheid, waardoor de kaarten veelvuldig in de scheepvaart werden gebruikt. , gepubliceerd in 1538, vinden we Terra Americi (Americae) terug als naam voor het volledige continent, Noord-Amerika incluis (de naam zie je binnen de rode kaders op de kaart).

OPTIE 2: RICHARD AMERYK & JOHN CABOT

Volgens Herman Boel, een Belgische vertaler en schrijver van "666 leugens die iedereen gelooft", is het continent echter genoemd naar Richard Ameryk.

Richard Ameryk was een Engelse koopman uit Wales, koninklijke douanebeambte en later, van 1497 tot zijn dood in 1503, sheriff van Bristol. Ameryk financierde de reizen van ene John Cabot naar Noord-Amerika en zorgde ervoor dat de Britten Noord-Amerika konden claimen. Dit is aannemelijker, omdat de naamgeving van plaatsen altijd via de achternaam ging. Alleen van leden van koninklijke families werd de voornaam gebruikt. John Cabot, de Engelse naam van de Venetiaanse Giovanni Caboto, was een ontdekkingsreiziger die in 1490 verhuisde naar Valencia in Spanje. Hij had dezelfde plannen als Columbus, maar Spanje en Portugal hadden geen belangstelling. Daarom reisde hij naar Bristol in Engeland. Kennelijk deed hij eind 1495 zijn voorstel aan Hendrik VII, want op 5 maart 1496 kreeg hij zijn toestemming van Hendrik om op zoek te gaan naar nieuwe landen en deze voor Engeland in bezit te nemen. Cabot deed in 1496 zijn eerste poging, die echter mislukte. Over deze reis is verder weinig bekend.

In mei 1497 vertrok Cabot opnieuw met één schip, de Matthew, uit Bristol. Waar hij precies landde, is onbekend. Cabot ging aan land en nam het gebied namens Engeland in bezit. Hij vond sporen van menselijk leven, maar heeft nooit Indianen ontmoet. Dit kwam omdat hij vooral dagenlang voor de kust voer, maar slechts kortstondig effectief aan land ging. Op de thuisreis stuurde hij te ver zuidelijk, waardoor hij bij Bretagne, het Franse schiereiland, pas land zag. Na aankomst in Bristol op 6 augustus reisde hij meteen door naar Londen, waar hij op 10 augustus een onderhoud met de koning had. Deze toonde zich verblijd met het nieuws, en hij gaf Cabot een beloning van tien pond en een jaarlijks pensioen van twintig pond. Ook werd er voor het volgende jaar een nieuwe expeditie van minstens tien schepen gepland.

Er is slechts weinig bekend over Cabots reis. De belangrijkste bron is een brief van handelaar en spion John Day (de "John Day letter"), geschreven aan de Spaanse admiraal Lord Grand Admiral (waarvan men denkt dat het Columbus was) in de winter van 1497/1498. Deze werd bij toeval in 1955 ontdekt in Spaanse archieven. Aan de hand daarvan werden door de meeste historici Newfoundland en Cape Breton-eiland als de meest waarschijnlijke kandidaten beschouwd voor de landingsplaats van Cabot in 1497, al worden ook Maine en Labrador genoemd.

Voor de herdenkingsplechtigheid in 1997 (vijfhonderd jaar na de ontdekking) werd Cape Bonavista op Newfoundland door Canada en het Verenigd Koninkrijk aangeduid als de "officiële" landingsplaats. Tijdens de viering begroette de toenmalige koningin Elizabeth II samen met leden van de Italiaanse en Canadese regeringen een replica van het schip Matthew uit Bristol op Cape Bonavista toen het arriveerde na een overtocht van de Atlantische Oceaan.

OFFICIËLE ONTDEKKING VAN AMERIKA, BEGIN VAN DE KOLONISATIE

In tegenstelling tot de populaire legende geloofden ontwikkelde Europeanen in de tijd van Columbus dat de wereld rond was, zoals St.-Isidorus Isidorus van Sevilla (Cartagena, 560 - Sevilla, 4 april 636), ook wel Isidoor genoemd, was aartsbisschop van Sevilla en encyclopedieschrijver. Hij geldt als de beschermheilige van de studenten, de catalogus, de encyclopedie en, sinds 2005, het internet. Zijn feestdag is 4 april. Isidorus werd heilig verklaard in 1598. In 1722 werd hij verheven tot kerkleraar. in de zevende eeuw betoogde. Ook de Griekse filosofen Pythagoras en Aristoteles stelden eeuwen voor de jaartelling al dat de aarde rond was. Columbus raakte geobsedeerd door de mogelijkheid om een ​​westelijke oceaanroute naar Cathay (China), India en de goud- en specerijeneilanden van Azië te ontwikkelen. De kolonisatie van Amerika begon met het moment dat de eerste Europeanen onder leiding van ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus, varend onder Spaanse vlag, in 1492 voet aan land zetten in de Nieuwe Wereld, het latere Amerika. En volgens de geschiedenisboekjes is hij daarmee dus de ontdekker van Amerika.

CHRISTOFFEL COLUMBUS

Columbus werd geboren in 1451, waarschijnlijk in Genua (Italië). Over zijn vroege leven is weinig bekend, behalve dat hij werkte als zeeman en daarna als maritiem ondernemer. Als koopman voor een handelsfirma voer hij vooral langs de Middellandse Zee. In 1476 werd zijn schip aangevallen door een Franse piraat en tot zinken gebracht. De Italiaan spoelde meer dood dan levend aan op de Portugese kust. Daar ging hij werken bij de kaartenmakerij van zijn broer Bartholomeus. Hij trouwde met de Portugese Felipe Moniz Perestrelo en zij kregen een zoon, Diego. Zijn vrouw Felipe overleed enkele jaren daarna.

De Europeanen kenden toen nog geen directe zeeroute naar Zuid-Azië. De route via Egypte en de Rode Zee was, evenals veel landroutes door het Ottomaanse (of Osmaanse) Rijk Het Ottomaanse (of Osmaanse) Rijk was een wereldmacht gesticht door Oğuz-Turken onder Osman I (Arabische naam: Uthman). Het islamitische rijk bestond van 1299 tot 1922 en strekte zich op zijn hoogtepunt in de zestiende eeuw uit over grote delen van Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Mustafa Kemal leidde de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog na de Eerste Wereldoorlog, riep op 29 oktober 1923 de Republiek Turkije uit en werd de allereerste president. De naam 'Atatürk' (of 'Vader van de Turken') kreeg hij pas in 1934 van de Turkse Grote Nationale Assemblee. Niemand anders in Turkije mag deze achternaam dragen.

Columbus en de meeste anderen onderschatten echter de grootte van de wereld, omdat ze berekenden dat Oost-Azië ongeveer moest liggen op de plaats waar Noord-Amerika op de wereldbol is gesitueerd (ze wisten nog niet dat de Stille Oceaan bestond).

Columbus probeerde koning John II van Portugal over te halen om zijn 'Enterprise of the Indies', zoals hij zijn plan noemde, te steunen. Hij werd afgewezen en ging naar Spanje, maar ook daar werden zijn plannen tot twee keer toe afgewezen door koning Ferdinand en koningin Isabella. Die wilden van hun rijk niet alleen een bestuurlijke, maar ook een religieuze eenheid maken en voerden daartoe de Inquisitie in.

DE INQUISITIES

De Inquisitie was een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk die tot taak had ketters (mensen met afwijkende religieuze opvattingen) op te sporen, te onderzoeken en te straffen. Het woord komt van het Latijnse 'inquisitio', wat 'onderzoek' betekent. Deze rechtbanken opereerden voornamelijk in de late middeleeuwen, met als bekendste varianten de Spaanse en de Romeinse inquisitie, die tot doel hadden de religieuze orde te handhaven en de katholieke leer te beschermen. Belangrijkste varianten:

• Pauselijke Inquisitie: gesticht in de 12e eeuw, gericht op het bestrijden van ketters zoals de Albigenzen. Albigenzen is een historische benaming voor de katharen, een middeleeuwse christelijke beweging uit de 12e en 13e eeuw in Zuid-Frankrijk (Occitanië). De naam is afgeleid van de Zuid-Franse stad Albi. Zij werden door de Katholieke Kerk als ketters beschouwd en zwaar vervolgd tijdens de Albigenzische Kruistochten.
• Spaanse Inquisitie: opgericht in 1478, en vooral gericht op het waarborgen van religieuze eenheid in Spanje na de Reconquista. De Reconquista (Spaans en Portugees voor "herovering") is de historische periode van 775 jaar (ca. 718-1492) waarin christelijke koninkrijken op het Iberisch Schiereiland het gebied stap voor stap heroverden op de islamitische Moren. Het proces eindigde in 1492 met de val van Granada.
• Romeinse Inquisitie: gesticht in 1542 als onderdeel van de Contrareformatie. De contrareformatie was de reactie van de Rooms-Katholieke Kerk op de protestantse Reformatie uit de 16e eeuw. Het doel was tweeledig: het bestrijden van het protestantisme en het doorvoeren van interne kerkelijke hervormingen om het katholicisme weer aantrekkelijk en geloofwaardig te maken.

Door martelingen, executies en verbanningen van andersdenkenden, voornamelijk joden en moslims, was de Spaanse Inquisitie wreder dan die in de rest van Europa. De machtshonger van het vorstenpaar voedde eveneens hun expansiedrift. Een van de meest verstrekkende beslissingen in dit opzicht was dat koningin Isabella op enig moment de reisplannen van Columbus wèl serieus nam. Ze was bereid de eerste reis van deze latere ‘ontdekker’ van Amerika te financieren. Na de de Reconquista stemden de Spaanse vorsten ermee in om Columbus' poging om een ​​westelijke oceaanroute te vinden te ondersteunen en te financieren.

EERSTE STAPPEN OP AMERIKAANSE BODEM

Op 3 augustus 1492 vertrok Columbus samen met de Pinzón-broers vanuit Palos (Spanje) met drie kleine schepen: Santa Maria (de achtergrondfoto van deze pagina laat een replica zien van het schip), La Pinta en La Niña. De drie broers Pinzón, inwoners van Palos, waren Spaanse zeelieden, piraten, ontdekkingsreizigers en vissers. Columbus was de kapitein op de Santa Maria, Martín Alonso Pinzón en Francisco Martín Pinzón waren kapitein resp. meester op La Pinta. Vicente Yáñez Pinzón voerde het bevel op La Niña tijdens zijn eerste expeditie met Columbus. Nadat ze de Atlantische Oceaan waren overgestoken, arriveerde het gezelschap op 12 oktober in het Caraïbisch gebied en stuitte als eerste op een Bahamaans eiland, zeer waarschijnlijk Guanahaní, de Taíno-naam voor het eiland, dat door Columbus San Salvador werd genoemd.

De lokale bevolking op het eiland was de Taíno, een bevolkingsgroep die leefde in gebieden rond de Caribische Zee, op de eilanden Hispaniola, de Bahama's, Cuba, Jamaica, Puerto Rico, de Turks- en Caicoseilanden en de noordelijke Kleine Antillen. Maar Columbus was in de overtuiging dat ze Oost-Azië (Indië) hadden bereikt, en noemde de Taíno "Indios" (indianen), een woord dat sindsdien de verzamelnaam is geworden van de inheemse Amerikaanse bevolking. Later heeft het eiland ook nog lange tijd Watling Island geheten, naar een beruchte zeerover, maar inmiddels draagt het weer de naam San Salvador. Columbus' expeditie ging dezelfde dag nog aan wal en eiste het land op voor Isabella en Ferdinand van Spanje. Later die maand zag Columbus Cuba, waarvan hij dacht dat het het vasteland van China was, en in december landde de expeditie op Hispaniola, waarvan Columbus veronderstelde dat het Japan zou kunnen zijn. Hij vestigde daar een kleine kolonie met 39 van zijn mannen.

De ontdekkingsreiziger keerde in maart 1493 terug naar Spanje met goud, specerijen en "Indiase" gevangenen en werd met de hoogste eer ontvangen door het Spaanse hof. Hun investering had voor hen geen windeieren gelegd: Columbus bracht hen onmetelijke rijkdommen in de vorm van goud, zilver en nieuwe grondgebieden om over te heersen. Tijdens zijn leven leidde Columbus in totaal vier expedities naar de Nieuwe Wereld, waarbij hij verschillende Caribische eilanden, de Golf van Mexico en het vasteland van Zuid- en Midden-Amerika verkende, maar hij bereikte nooit zijn oorspronkelijke doel: een westelijke oceaanroute naar de grote steden van Azië.

Columbus stierf op 20 mei 1506 in Valladolid (Spanje) zonder te beseffen hoe groot het belang was van zijn ontdekkingen. Hij was het die voor Europa de Nieuwe Wereld had ontdekt. Haar rijkdom in de volgende eeuw zou helpen om van Spanje de rijkste en machtigste natie op aarde te maken.

KOLONISATIE OORZAAK VAN RACISME

Columbus is lang bejubeld en bewonderd geweest en wereldwijd zijn veel standbeelden voor hem opgericht voor al zijn verdiensten. Maar in 2020 ontstond in het westen een antiracismebeweging in veel landen, waaronder de VS, het Verenigd Koninkrijk, België, Frankrijk en Nederland, met de roep om beelden van kolonisten, slavenhandelaren en zogenaamde zeehelden te verwijderen. De kolonisatie van veel landen en de daaruit voortvloeiende slavenhandel werden gezien als de oorzaak van het racisme. Racisme is de opvatting of doctrine dat er menselijke rassen te onderscheiden zijn met daaraan gerelateerde verschillen in karaktereigenschappen, fysieke capaciteiten en/of geestelijke vermogens. Wanneer voor het ene ras andere maatstaven gelden dan voor het andere, is er sprake van rassendiscriminatie. De term racisme heeft een zeer negatieve lading, want het wordt in verband gebracht met o.a. de massamoorden op Joden door de nazi's. De nazi-politiek beschouwde Joden als een ras met daaraan verbonden uiterlijke kenmerken. Ook werden in veel steden en dorpen straatnamen of namen van andere publieke ruimtes die verwezen naar het koloniale verleden ter discussie gesteld en verwijderd of vervangen door andere namen.

Algemeen wordt dus aangenomen dat Columbus de ontdekker is, en Vespucci de naamgever is van Amerika. Maar een feit is dat de ontdekking door Columbus een belangrijk keerpunt is in de wereldgeschiedenis door het veroorzaken van een kolonisatieproces dat een paar eeuwen zou duren. En dat heeft uiteindelijk, in 1776, geleid tot de Verenigde Staten van Amerika. Hoe? Dat lees je op de volgende pagina: De kolonisatie van Amerika.

De Spanjaarden en Portugezen probeerden met geweld de Engelsen, Fransen en Hollanders uit het zuidelijk halfrond, waar ze heer en meester waren, te weren. Waar Columbus heel zijn leven bleef denken dat hij toch in Azië was beland, besefte men sinds de ontdekking van Brazilië en Venezuela door Vespucci in 1499 dat een nieuw continent was ontdekt. Maar er bleef gezocht worden naar een noordwestelijke doorsteek naar Azië, in de overtuiging dat het Noord-Amerikaanse continent een smalle strook was, begrensd door een bergketen (de Appalachen). De Stille Oceaan zou dan betrekkelijk vlakbij hebben gelegen. De ontdekkingsreizigers hadden geen besef van de werkelijke grootte van het Noord-Amerikaanse werelddeel.